• Dokumentacja technologii montażu klimatyzacji
• Odstępstwa od dokumentacji projektowej klimatyzacji
• Przygotowanie obiektu do montażu instalacji klimatyzacyjnej
• Montaż urządzeń klimatyzacji
• Montaż czerpni powietrza
• Montaż kratek klimatyzacyjnych

Klimatyzatory promieniowe

Klimatyzatory promieniowe z napędem bezpośrednim są dostarczane na miejsce montażu wraz z silnikiem. Jeżeli są wyposażone w prze­kładnię, to całe urządzenie jest dostarczane w zespołach. Duże wen­tylatory promieniowe mają dzieloną obudowę, co ułatwia ich transport.

W przypadku wysokich wymagań dotyczących cichej pracy urzą­dzenia klimatyzacyjnego wewnętrzna powierzchnia obudowy klimatyza­tora powinna być wyłożona materiałem dźwiękochłonnym, np. wars­twą filcu, a ponadto stosuje się wówczas łożyska ślizgowe.

Przed montażem należy sprawdzić charakterystykę klimatyzatora i silnika, czy odpowiadają one danym zawartym w dokumentacji technicznej instalacji klimatyzacyjnej. Ponadto należy dokonać oglę­dzin zewnętrznych, czy nie ma wygięć i innych uszkodzeń oraz czy wirnik klimatyzatora poruszany ręcznie obraca się lekko i nie ociera o obudowę. W razie widocznych uszkodzeń (np. brak tabliczki zna­mionowej) klimatyzator nie może być montowany.

Klimatyzatory promieniowe ciężkie montuje się na fundamentach z betonu zbrojonego, na ramach z kształtowników stalowych albo drewnianych. Przed rozpoczęciem montażu należy sprawdzić jakość wykonania tych konstrukcji, tzn. czy ich wymiary, rozmieszczenie otworów na śruby fundamentowe są zgodne z projektem technicz­nym.

Przed ustawieniem klimatyzatora nie należy mocować na stałe śrub fundamentowych, gdyż niezbędne może się okazać przesunięcie wen­tylatora. Jeżeli klimatyzator ma być zamontowany np. w piwnicy, to fundament powinien być wykonany w postaci samodzielnej płyty betonowej spoczywającej na sprężystej podkładce (podsypka pias­kowa, warstwa płyt z wełny mineralnej, warstwa płyt z korka lub filcu wibroizolacyjnego itp.). Między podstawą klimatyzatora i płytą fundamentową także umieszcza się sprężystą podkładkę, grubości ok. 5 mm. Płyta fundamentowa nie powinna przylegać bocznymi ścianami do gruntu, by drgania klimatyzatora nie przenosiły się na konstruk­cję budowlaną. Fundament klimatyzatora w żadnym przypadku nie może się opierać o stopę fundamentu budynku. Dla zapewnienia swobodnego przejścia odległość obrysu fundamentu klimatyzatora od fundamentów innych maszyn, ścian lub słupów powinna wynosić co najmniej 700 mm.

W czasie ustawiania ramy z klimatyzatorem należy uważać, aby śruby fundamentowe nie uległy odkształceniu. Najczęściej zabezpie­cza się je przez podłożenie belek drewnianych, które następnie się usuwa. Po sprawdzeniu, czy ustawienie klimatyzatora jest prawidłowe (wał wirnika powinien mieć położenie poziome), ramę zamocowuje się na fundamencie.
Prawidłowe położenie ramy na fundamencie (względem płaszczy­zny poziomej i pionowej) uzyskuje się za pomocą podkładek metalo­wych lub drewnianych.

Po wyregulowaniu położenia klimatyzatora na fundamencie śruby fundamentowe (kotwowe) zalewa się zaprawą cementową (wykonaną w proporcji 1:1). Ramę przymocowuje się do nich po upływie co najmniej 48 godzin od chwili zalania zaprawą. Śruby łączące zespół klimatyzator-silnik z fundamentem zabezpiecza się przeciwnakrętkami.

Próbne uruchomienie wnetylatora może nastąpić nie wcześniej niż siódmego dnia po zabetonowaniu śrub fundamentowych. Uprze­dnio należy ręcznie sprawdzić, czy wirnik obraca się bez oporów, nie zakleszcza się ani nie ociera o obudowę.
W czasie pracy klimatyzatory wytwarzają hałas spowodowany wib­racją obudowy. Drgania te przenoszą się na elementy budowli, co powoduje hałas wtórny.

Przeciwdziałanie przenoszeniu się drgań polega na:

• mocnym i trwałym zamocowaniu klimatyzatora na odrębnym fun­damencie, nie związanym z konstrukcją budynku;
• amortyzacji posadowienia klimatyzatorów, dotyczy to klimatyzatorów