17
Montaż czerpni powietrza
Wtorek, marzec 17. 2009
Czerpnie powietrza należy sytuować w miejscach przewiewnych i zacienionych, w sąsiedztwie krzewów lub drzew.
Czerpnie ścienne należy sytuować na wysokości co najmniej 3 m ponad poziomem terenu. Wyjątkowo, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, dopuszczalne jest sytuowanie czerpni na wysokości mniejszej, lecz nie niżej niż 1 m ponad poziomem terenu. W płaszczyźnie poziomej czerpnie ścienne należy sytuować w odległości co najmniej 10 m od wyrzutni powietrza niezapylonego lub od świetlików otwieranych. Jeżeli czerpnia musi być usytuowana w mniejszej odległości, należy ją umieścić co najmniej 3 m poniżej wyrzutni.
Zaleca się umieszczanie czerpni na ścianach od strony północnej, północnowschodniej lub północnozachodniej. Czerpnie umieszczane na innych ścianach powinny być osłonięte przed działaniem promieni słonecznych.
Czerpnie terenowe powinny być usytuowane w odległości co najmniej 6 m od tras komunikacyjnych. Ich usytuowanie względem wyrzutni powietrza niezapylonego powinno być takie samo, jak w przypadku czerpni ściennych.
Czerpnie dachowe stosuje się w wyjątkowych przypadkach, gdy względy budowlane lub inne uniemożliwiają zastosowanie czerpni ściennych lub terenowych. Odległość dolnej krawędzi otworu czerpni dachowej od poziomu dachu nie powinna być mniejsza niż 0,5 m. W płaszczyźnie poziomej odległość otworu czerpni od otworu wyrzutni powietrza niezapylonego powinna wynosić co najmniej 10 m. To samo dotyczy odległości od kanałów dymowych i rur wywiewnych kanalizacji. W płaszczyźnie pionowej odległość między otworami czerpni i wyrzutni nie może być mniejsza niż 6 m, przy czym otwór wyrzutni powinien leżeć powyżej otworu czerpni.
Czerpnie ścienne wykonuje się jako konstrukcje murowane lub betonowe, przylegające do ściany zewnętrznej budynku lub stanowiące jej część. Z maszynownią czerpnia jest połączona pionowym kanałem.
Czerpnie terenowe wolno stojące z reguły wykonuje się z cegły lub betonu i łączy z maszynownią podziemnym kanałem. W rzucie poziomym czerpnia może być kwadratem lub kołem. Otwory czerpne umieszcza się w bocznych ścianach. Całość pokrywa betonowy daszek.
Czerpnie dachowe mogą być murowane, betonowe, stalowe lub z drewna. Ich rzut poziomy może być kwadratem lub kołem. Otwory czerpne umieszcza się w bocznych ścianach. Od góry czerpnię przykrywa daszek z tego samego materiału co pozostała konstrukcja.
Uzbrojenie otworów czerpni składa się z nieruchomych poziomych żaluzji, chroniących przed przedostaniem się opadów atmosferycznych do wnętrza czerpni, oraz z siatki zabezpieczającej przed przedostawaniem się liści, śmieci, ptaków itd. W przypadku Dużych czerpni żaluzje wykonuje się z listew drewnianych lub betonowych, łącząc je z konstrukcją budowlaną, a z tyłu za nimi montuje się ramę metalową z siatką. W miejscach uzasadnionych architektonicznie wykonuje się stylowe czerpnie powietrza z zastosowaniem ozdobnej kraty lub ozdobnych elementów ceramicznych.
Zamocowanie uzbrojenia czerpni polega na zakotwiczeniu ramy w konstrukcji budowlanej lub przykręceniu ramy śrubami do blaszanego przewodu klimatyzacyjnego. W przypadku czerpni ściennych kątownik ramy musi dokładnie przylegać do muru.
Czerpnie dachowe umieszcza się na podstawie, która stanowi nie tylko konstrukcję nośną, ale także szczelną obudowę otworu w pokryciu dachowym.
Czerpnia powietrza jest połączona z urządzeniem klimatyzacyjnym za pośrednictwem kanału czerpnego. W przypadku czerpni ściennych kanał może być murowany i otynkowany lub wykonany z blachy stalowej. W przypadku czerpni terenowych kanał wykonuje się z cegły lub betonu, a następnie tynkuje. Czerpnie dachowe mogą mieć kanał murowany i otynkowany lub wykonany z blachy stalowej.
W miejscu, gdzie kanał czerpny łączy się z komorą kurzową, umieszcza się szczelnie zamykaną, ocieploną przepustnicę. Przepustnica powinna być wyposażona we wskaźnik jej otwarcia. Zadaniem przepustnicy jest odcięcie dopływu powietrza zewnętrznego do pomieszczeń w czasie przerw w działaniu instalacji klimatyzacyjnej.
Brak komentarzy.



Dodaj swój komentarz: